|
وبلاگ باران
|
||
|
اس ام اس رایگان |
گـرچه همه ما نمیتوانیم چند ماه بعد از به دنیا آوردن بچه،هیـکل و اندام یک مانیکن را داشته باشیم، اما ورزش می تواند بـه جمـع کــردن عضلات کشیده شده، تقویت گردش خون و حفظ تناسب اندام ما کمک کند.
در اول کار باید آسان بگیرید
دنبال کردن تمرینات و ورزش هایی که قبل از دوران بارداری انـجام می دادید بلافاصله بعد از وضع حمل می تواند باعث تــخریب مفـاصل و رباط هایتان شود. تمرینات شدتی چاره کـار شما نیست. بـــدن شما برای تعدیل و تطبیق یافتن با تغـــییراتی که طی بارداری بر آن اتفاق افتاده، نیاز به زمان دارد.
کلاس های ورزشی ویژه بعد از وضع حمل یکی از مطمئن ترین و ایمن ترین راه ها برای ورزش کردن است و به شما این امکان را می دهد که با مادران دیگر که وضعیتی مشابه شما دارند آشنا شوید.
پس از وضع حمل
ضعیف شدن لگن خاصره پس از وضع حمل مسئله ای کاملاً طبیعی است. لگن خاصره عضلاتی تختخواب شکل است که بین استخوان دنبالچه و استخوان شرمگاهی قرار گرفته است. این عضلات مثانه و روده شما را نگه می دارد. تاثیر ضعیف شدن لگن خاصره این است که موقع پریدن یا جهیدن، سرفه یا عطسه کردن کمی ادرارتان تراوش می کند. اما در اکثر افراد تمرینات و ورزش های منظم برای لگن خاصره این مشکل را برطرف می سازد.
* بلافاصله پس از وضع حمل تمرینات مخصوص لگن خاصره را شروع کنید. ممکن است در ابتدا احساس ضعف شدید بکنید اما هرچه تمرینات بیشتری انجام دهید، به مرور زمان عضلاتتان قوی تر خواهد شد و به شما برای حل مشکل کمک می کند.
* برای مشخص کردن محل عضلات لگن خاصره، تصور کنید در آخر صف توالت ایستاده اید و کاملاً ناراحت و ناامیدید. در اینگونه مواقع برای جلوگیری از تراوش ادرارتان عضلاتتان را سفت می کنید.
* برای تمرین ورزش های مخصوص لگن خاصره تصور کنید که مجبورید جلوی خودتان را برای رفتن به توالت بگیرید، به همین دلیل عضلاتتان را بالا و پایین می برید. این وضعیت را برای 5 ثانیه نگه دارید، و دوباره عضلاتتان را رها کنید. این حرکت را هر چند مرتبه که می توانید تکرار کنید تاجاییکه احساس کنید که عضلاتتان خسته شده اند. حال عادی نفس بکشید.
* تمرین دیگر این است که مانند تمرین قبل عضلاتتان را بالا بکشید اما این بالا کشیدن و فشار آوردن بر روی عضلات باید به سرعت انجام گیرد و بعد آن را رها کنید. این حرکت را 5 مرتبه تکرار کنید و بعد عادی نفس بکشید.
* این تمرینات را به طور منظم در طول روز انجام دهید.
* پس از وضع حمل برای برگرداندن وضعیت عضلاتتان به حالت اولیه خود و درست کردن طرز ایستادن و نشستن خود تلاش کنید. اینکار دردهای ناحیه کمر را تخفیف خواهد داد و درد و فشار شانه ها را نیز کاهش می دهد. درست نشستن و ایستادن باعث میشود از اینکه تصور خواهید کرد قدتان بلندتر شده است، احساس بهتری پیدا کنید.
نکاتی مهم برای طرز ایستادن و نشستن
* وزنتان را در سه نقطه در پاها تنظیم کنید—پاشنه، کف انگشت شست و کف انگشت کوچک—وزن را بیشتر باید روی پنجه پا حس کنید. ران ها را کاملاً صاف و هم تراز و رو به جلو نگه دارید.
* وزنتان را بین رانها تنظیم کنید، زانوها را کمی خم کنید تا تحمل وزن بدن برایتان راحت تر شود و عضلات را از جلوی رانها بالا بکشید.
* باسن را بالا نگه دارید و سفت کنید. لگن را کمی خم کرده و کمرتان را بکشید و شما می توانید با قرار دادن لگن و ستون فقرات در یک خط که باعث کشیده و صاف شدن عضلات کمر می شود، درد کمرتان را کاهش دهید.
* سعی کنید با تو کشیدن عضلات شکم هر زمان که به آن فکر میکنید، موقع راه رفتن، رانندگی، یا توقف پشت چراغ قرمز یا شیر دادن به بچه، صاف و تخت بودن شکمتان را به آن برگردانید.
* قفسه سینه تان را بالا بکشید. قرار گرفتن صحیح و مناسب ستون فقرات و بالا کشیدن قفسه سینه، وضعیت تنفس شما را بهبود می بخشد.
* شانه ها را بالا و پایین کنید. دست شدن طرز ایستادن و نشستن شما، درد گردن، سرگیجه و دردهای پشت را کاهش می دهد.
* دست ها را باز به عقب بکشید. این تمرین باعث می شود که سینه و شانه ها کاملاً باز شود.
هر روز
سعی کنـید هر روز 5 تمرین نگه داشتن عضلات لگن خاصره و 5 تمرین طولانی مدت تر (6-4 ثانیه) همین حرکت را انجام دهید. وقتی این تمرین برایتان ساده شد، سعی کنید تعداد تکرارها و طول مدت آن را افزایش دهید.
گه گاه بچه را در کالسکه بنشانید و به پیاده روی بروید. حین پیاده روی عضلات شکم را خوب تو کشیده و سفت کنید، و شانه ها و قفسه سینه را به عقب باز کنید.
در شش هفته (پس از چک آپ بعد از وضع حمل):
بهتر است تا زمان چک آپ بعد از وضع حملتان صبر کنید و بعد در هر کلاس ورزی که مایل بودید ثبت نام کنید. برخی از خانم ها که ضعیف تر هستند حتی 8 تا 10 هفته صبر می کنند.
* هر نوع برنامه ورزشی را تدریجاً شروع کنید و به بدنتان فرصت دهید که در چند هفته خود را بسازد.
* حین ورزش حتماً بطری آب همراه داشته باشید به ویژه اگر خودتان به نوزادتان شیر می دهید.
* درد علامت هشداردهنده ای است که نباید نادیده انگاشته شود. اگر حین ورزش دردتان گرفت، حتماً یا تمرین را متوقف کنید و یا شیوه تمرین را اصلاح کنید. (هر زمان که احساس کردید برای بدنتان کافی است دست از ادامه تمرین بکشید)
* سعی کنید توازن اندامتان را حفظ کنید، خوب بنشینید و خوب بایستید.
* وقتی نوبت به تمرین دادن عضلات شکم می رسد، اطمینان یابید که قبل از رفتن سراغ تمرینات پیشرفته تر، عضلات راست شکمتان به سمت هم برگشته اند.(می توانید از پزشک یا مربی ورزشتان بخواهید به شما طریقه چک کردن این عضلات را نشان دهد).
* تا جای ممکن عضلات شمتان را صاف و تخت نگه دارید. حین تمرین حتماً عضلات شکمتان را تو کشیده و سفت کنید.
در 5 الی 6 ماه پس از وضع حمل:
خیلی خوب است که تا 5 ماه بعد از وضع حمل هر چیزی که به بدنتان فشار وارد میکند را کنار بگذارید. این فشارها مثلاً در مواقعی که هر دو پا را همزمان از زمین بلند میکنید و یا می دوید می تواند ایجاد شود. با اینکار اجازه می دهید تاثیر هورمون شل کردن عضلات کمتر شود. این هورمون رباط ها را برای بیرون آمدن آسانتر نوزاد از لگن خاصره و مجرای مخصوص آن شل می کند. اما این شل شدگی روی همه مفاصل بدن تاثیر می گذارد (حتی روی انگشت کوچک) و تاثیر آن بر روی مفاصل باقی مانده و دردهای کمر و زانو را پدید می آورد.
وقتي خبر تولد اولين فرزند خانواده به گوش ميرسد، همه بدون استثنا خوشحال ميشوند. مادر هم كه از همه خوشحالتر است چون باري را كه 9 ماه با خودش حمل كرده بر زمين ميگذارد. اما بعد از مدتي كوتاه سيلي از افكار مختلف و نگرانيهاي تازه به ذهن او هجوم ميآورند. يكي از اين نگرانيها ترس از بارداري مجدد است و اينكه مادر و پدر هر دو بايد تصميم بگيرند كه دومين فرزند خود را (البته اگر ميخواهند فرزندي ديگر داشته باشند) چه موقع به دنيا دعوت كنند! و اينجاست كه بحث فاصلهگذاري بين بچهها داغ ميشود .
يك مادر 34 ساله ميگويد:<ما 3 فرزند داريم كه فاصله آنها از هم 19 ماه است. وقتي خيلي كوچك بودند زندگي ما به يك جهنم واقعي تبديل شده بود. تصور كنيد سه بچه با فاصله كم و با نيازهاي تقريبا مشترك چه بلايي بر سر آدم ميآورند؟ اما الان كه آنها بزرگتر شدهاند اوضاع خيلي خوب است. آنها تنها نيستند و حسابي با هم بازي ميكنند.>
ايراد اين ماجرا كاملا مشخص است. پدر و مادر از شدت خستگي جسمي و روحي تاب وتوان ندارند. وقتي فاصله سني بچهها از هم كم باشد پدر و مادر حداقل براي يكي دو سال اول به شدت خستهاند. اين صحنه را تصور كنيد كه مادر بايد در همان حال كه به نوزادش شير ميدهد، بچه بغل به دنبال كودك نوپاي خودش هم بدود. اي كاش فقط دويدن بود چون بايد همراه او از مبل و ميز و صندلي هم بالا وپائين برود!
به اين ترتيب پشت سر هم بچه دار شدن كه در قديم بسيار ديده ميشد، طوري كه فاصله بچهها از هم فقط 9 ماه بود، در اين روز و زمانه، يك فاجعه محسوب ميشود. از نظر علمي هم عدم فاصلهگذاري مناسب بين فرزندان مردود است. همزمان با شير دادن به يك فرزند، مادر بايد به فرزند ديگر هم كه در رحم در حال رشد است، مواد غذايي برساند كه در بسياري موارد اين كار به ضرر هر سه نفر تمام ميشود. ضمنا مادر بارداري كه با تهوع و علايم اوليه بارداري دست به گريبان است و بدليل مراقبت از فرزند ديگر كه هنوز كوچك است، خواب كافي هم ندارد نميتواند مراقبت خوبي از خود و كودك متولد شده بهعمل آورد كه در اين بين تكليف جنين هم كاملا مشخص است.
در اواخر بارداري هم كه مادر سنگين ميشود، كودك اول انتظار دارد كه مادر او را در آغوش گرفته و راه ببرد و اين مسئله براي مادر كاملا عذاب آور و در شرايطي غير ممكن است. شايد به خاطر همين مشكلات، بسياري از خانوادهها تصميم ميگيرند كه فاصله بين بچهها بيشتر باشد. بعضيها صبر ميكنند تا فرزند اول كاملا مستقل شده يعني خودش غذا بخورد، دستشويي برود و لباس بپوشد و بعد به فرزند دوم فكر كنند. بعضيها هم معتقدند بچه اول به مدرسه برود و چند سال هم صبر كنند تا او از پس مشكلات مدرسه برآمده و بعد بچه دار شوند.
شايد جالب باشد كه بدانيد فاصلهگذاري بيش از حد بين بچهها هم خودش دردسرهايي دارد كه بايد به آنها هم توجه كرد.
نه كم، نه زياد
جديدترين مطالعات نشان دادهاند فاصله خيلي كم و يا خيلي زياد بين بچهها باعث بروز مشكلاتي در دومين كودك شده و احتمال اين خطرها بسيار زياد ميشود.
اين مطالعه كه در مجله انجمن پزشكي آمريكا به چاپ رسيده، توسط محققان دانشگاه كلمبيا انجام شده است. آنها معتقدند اگر فاصله بين بچهها كمتر از 18 ماه و يا بيشتر از 59 ماه باشد، امكان بروز مشكلات متعدد براي فرزند دوم افزايش پيدا ميكند.
در اين مطالعه سن مادر و حتي وضعيت اجتماعي اقتصادي او هم در نظر گرفته شده است. آنها بر اين باورند كه اگر فاصله بارداريها كمتر از 18 ماه باشد، 40 درصد خطر تولد نوزاد نارس بيشتر شده، امكان كم بودن وزن نوزاد حين تولد 61 درصد افزايش پيدا كرده و سن تولد نوزاد هم در 26 درصد موارد كمتر از يك نوزاد طبيعي ميشود. شايد جالب باشد كه به اين نتايج بيشتر و دقيقتر توجه كنيم. اگر فاصله بين بارداريها كمتر از 18 ماه باشد به ازاي هر يك ماهي كه اين فاصله كوتاهتر ميشود، بايد منتظر اين اتفاقات باشيم: خطر تولد نوزاد نارس تا 2 درصد و خطر تولد نوزاد با وزن كم تا 3/3 درصد بيشتر ميشود.
از طرف ديگر اگر فاصله بارداريها بيش از 59 ماه (يا 5 سال) باشد، خطر تولد نوزاد نارس تا 0/6 درصد و نوزاد با وزن كم تا 0/9 درصد بيشتر ميشود. شايد به همين دلايل باشد كه متخصصان زنان و زايمان معتقدند براي فاصلهگذاري بين بچهها بايد عاقلانه تصميم گرفت. از طرفي خانواده بايد از نظر جسمي، روحي و مالي به وضعيت مناسبتري برسند و وقت كافي براي هر بچه بگذارند. از طرف ديگر اگر اين فاصله بسيار زياد باشد علاوه بر بروز خطرات جسمي، مادر دچار سالخوردگي و بيحوصلگي شده و امكان رشد و پرورش مناسب را براي او ندارند ضمن اينكه خطرات ژنتيكي هم براي كودك دوم مطرح است.
در واقع، وقتي كه فاصله بارداريها زياد باشد ظرفيت و توان بارداري مادر كم شده و همين كاهش توان باروري مادر باعث ميشود جنين نتواند بطور صحيح و مطلوب رشد و تكامل پيدا كند. تحقيقي ديگر كه در مجله پزشكي انگليس چاپ شده است، نشان داده فاصله كم بين بارداريها خطر مرگ نوزاد را بيشتر ميكند. اين محققان به پروتئيني اشاره كردهاند كه تنظيم كننده زايمان است و وقتي فاصله بارداريها كم باشد امكان توازن اين پروتئين دربارداري وجود ندارد، در نتيجه خطر مرگ جنين را تهديد ميكند.
عجله، كار كيست؟
تحقيقات و بررسيهاي متعدد فوايد فاصلهگذاري مناسب بين بچهها را كاملا روشن كرده است، چون در اين بين نه تنها سلامت جسمي و ذهني كودك وضع بهتري پيدا ميكند بلكه والدين هم فرصت رسيدگي به بچهها را پيدا كرده و كيفيت زندگي و تكامل كودكان بسيار بهتر و بيشتر ميشود. در اكثر بررسيها مشخص شده است وقتي فاصله بين كودكان كمتر از 2 سال باشد احتمال كاهش بهره هوشي )IQ( در كودك بيشتر از خانوادههايي است كه فاصله بين بچههايشان بيشتر از 2 سال است.ضمنا وقتي فاصله سني بچهها از هم بسيار زياد باشد امكان برقراري ارتباط و بازي با هم در آنها كم ميشود. البته در بعضي موارد اين فاصلهگذاريها به دليل بيدقتي نيست. گاهي بارداري ناخواسته اتفاق ميافتد و گاهي مادر به دليل نازايي بوسيله روشهاي مختلف درمان شده است و ميترسد كه با افزايش سن امكان بارداري مجدد در او بسيار كمتر شود، در نتيجه به فاصله كمي بچه دوم را بهدنيا ميآورد. با توجه به تمامي اين نكات و با دقت به اين موضوع كه در مورد فاصله مطلوب بين بارداريها هنوز بحث و اختلاف نظر وجود دارد، اما دانشمندان همچنان معتقدند اين فاصله نبايد كمتر از 18 ماه (البته بعضيها حداقل 18 تا 23 ماه را توصيه ميكنند) و يا بيشتر از 5 سال باشد چون در هر دو حالت، امكان بروز مشكلاتي براي كودكان و والدين وجود دارد.
منبع : Planning a Family : Web MD
درست در زماني كه دولت انگلستان در حال تصميمگيري براي غنيسازي آرد اين كشور با اسيد فوليك بود، نتايج يك پژوهش كه در شماره هفته گذشته نشريه لانست به چاپ رسيد نشان داد كه چنين كاري ميتواند باعث افزايش آمار تولد دوقلوهايي شود كه با روش آي. وي. اف به دنيا ميآيند.
اسيد فوليك يا ويتامين B9 يكي از مواد حياتي و لازم براي تولد نوزادان سالم و جلوگيري از بروز نقايص كانال نخاعي در جنين است و به همين دليل به خانمهايي كه قصد باردارشدن دارند يا كمتر از 12 هفته از بارداري آنها ميگذرد، توصيه ميشود اسيد فوليك مصرف كنند. مدتهاست دانشمندان دريافتهاند كه كمبود اسيد فوليك در دوران بارداري موجب تولد نوزادان كم وزن ميشود. از آنجا كه اغلب زناني كه در انگلستان باردار ميشوند از قبل براي اين كار برنامهريزي نمي كنند، دولت اين كشور در نظر داشت تا آرد را با اسيد فوليك غنيسازي كند.اما با وجود مفيد بودن اين ويتامين براي نوزادانآينده، زيادهروي در مصرف آن نيز مشكلساز شناخته شده به طوري كه محققان مي گويند اسيد فوليك در زناني كه از راه آي.وي.اف براي بارداري اقدام ميكنند، موجب دوقلوزايي ميشود.
آي.وي.اف يكي از روشهايي است كه به تازگي براي درمان ناباروري بسيار به كار گرفته ميشود اما با وجود پيشرفتهاي اخير صورت گرفته در اين روش، تنها يك بار از هر پنج بار تلاش براي آي. وي. اف به باروري و تولد نوزاد زنده ميانجامد. به همين دليل اغلب پزشكان براي افزايش احتمال موفقيت، بيش از يك جنين را در محيط باروري ميكارند.
پژوهشگران انگليسي براي انجام اين پژوهش 602 زن را كه تحت گذراندن دوره آي.وي.اف براي بچهدار شدن بودند، مورد پيگيري قرار داده و ارتباط ميزان اسيد فوليك مصرفي آنها را با نتيجه درمان آي.وي.اف بررسي كردند.
نتايج تحقيقات نشان داد كه پس از انتقال دو جنين، تولد دوقلوها با ميزان بالاي اسيد فوليك در خون مادر و نيز سن كم او ارتباط دارد، اما مقدار زياد اين ويتامين سبب افزايش شانس موفقيت بعد از آي.وي.اف نميشود.
اين يافتهها با تجربه واقعي رخ داده در سال 1998 در آمريكا مطابقت دارد، زماني كه غنيسازي آرد اين كشور با اسيد فوليك منجر به افزايش 11 تا 13 درصدي چند قلوزايي در زناني شد كه تحت درمان نازايي قرار داشتند. دكتر هاگارتي سرپرست اين پژوهش ميگويد: <بايد به زنان توصيه كنيم كه در مصرف اسيد فوليك زيادهروي نكنند.>
نكته جالب ديگري كه در اين پژوهش به دست آمد اين است كه يكي از ژن هاي انساني كه در سوخت و ساز اسيد فوليك در بدن نقش دارد، با احتمال موفقيت آي.وي.اف نيز مرتبط است. نويسندگان اين پژوهش معتقدند شايد بتوان روزي از اسرار اسيد فوليك براي درمان ناباروري سود جست.
به گزارش سلامت نیوز به نقل از خبرگزاري آلمان دراغلب مادران مبتلا به کم خوبي دوران باداري کمبود گلبول قرمز مشاهده مي شود.
بنابراين گزارش به گفته متخصصان زنان در مونيخ آلمان اين نقص اغلب با رشد جنين و افزايش نيازش به مواد ساختي که براي ساخت خون لازم است ايجاد مي شود. از علائم اوليه و هشداردهنده کم خوني در اين دوران تمرکز نداشتن، رنگ پريدگي و صداي گوش است.
همچنين متخصصان تاکيد کردند کم خوني در اين دوران مي تواند ناشي از تغذيه حاوي آهن و اسيدفوليک کم باشد.
براساس اين گزارش اين عارضه در مادران اغلب با مصرف آهن، اسيدفوليک و مکمل هاي ويتامين درمان مي شود.
الهه متولي ـ مريم صابوني - كارشناس مامايي:تحقيقات علمی و پزشکی ثابت کرده است که ورزش در دوران بارداری برای مادر و جنين مفيد است و باعث تندرستی و شادابی هر دو میشود، اما در اين رابطه نکاتی هست که توجه به آنها لازم و ضروری است.
آيا ورزش كردن در دوران بارداری خطرناک است؟
اگر حاملگي جنين دو يا چند قلو نيست و مادر مبتلا به عوارض بارداري مثل فشارخون بارداري و يا بيماري شديد قلبي و ... نباشد، در طي بارداري ميتواند ورزش كند.
فايده ورزش كردن در بارداري چيست؟
ورزش كردن، باعث نظم در گردش خون ميشود. ضمن اينکه ورزش راه لذتبخشي براي آماده شدن براي تغييرات دوران بارداري است و مزايايي چون احساس راحتي، داشتن انرژي بيشتر و بهتر خوابيدن در شب؛ كاهش گرفتگي ساق پا، يبوست و تنگي نفس؛ كاهش درد كمر و بهبود وضعيت قرارگيري ستون فقرات؛ تقويت عضلات پشت، ران و باسن؛ كاهش استرس و اضطراب؛ كاهش اضافه وزن در دوران بارداري وبازگشت سريعتر به وزن پيش از اين دوران، تحمل بهتر درد و همچنين احساس بهتر از لحاظ عاطفي و جسماني؛ كاهش بروز عوارضي از قبيل ورم قوزك پا و واريس وريدي را در پی دارد.
در اين دوران چقدر بايد ورزش كرد؟
خانمهای باردار بايد به طور منظم و پيوسته (حداقل 3 بار در هفته) ورزش کنند و در صورت بروز هر نوع علامت مثل خستگي مفرط، سرگيجه، تنفسهاي بسيار تند وسطحي و احساس خفگي، بايستي ورزش را متوقف كنند. در طول ورزش تعداد ضربان قلب نبايد از 130 تا 150 بار در دقيقه بيشتر شود. در طول ورزش هر 15 دقيقه يك بار كمي استراحت كنند. در هواي خنك و با پوشش مناسب فصل، همراه با مصرف كافي مايعات ورزش کنند تا حرارت اضافي بدنشان دفع شود. ضمناً بر حسب شدت و نوع ورزش بدن به ميزان کالری بيشتر نياز دارد.
چه ورزشهايي را براي دوران بارداری پيشنهاد ميكنيد؟
پيادهروي: پيادهروي براي هضم غذا، گردش خون بهتر و نگهداري شكل بدن بسيار مفيد است.
شنا: شنا كردن در دوران بارداري بسيار مفيد است و ورزشهاي ايروبيك آبي موجب كاهش درد كمر در اين دوران ميشود.
يوگا: يوگا باعث تقويت ميزان انرژي و كاهش فشارهاي
ذهني ـ رواني میشود. همچنين به خانمهای باردار ياد ميدهد كه چگونه تنفسشان را كنترل كنند و در طي زايمان كاملاً
متمركز باشند.
چه ورزشهايي برای بارداری مضر است؟
ورزشهاي در حالت طاقباز براي مدت طولاني، مخصوصاً در سه ماهه دوم و سوم حاملگي، سرپا ايستادن طولاني و بدون حركت، ورزشهايي كه خطر وارد شدن صدمه (خصوصاً شكم) در آنها بالاست. (مثل بسكتبال، اسبسواري، شيرجه رفتن به داخل آب و...)، سونا و پرش و دراز و نشست.
برخلاف عقيده، عموم و شايعات موجود در بين مردم استفاده از لوسيون هاي حمام آفتاب (برنزه کننده ها) کمتراز خود آفتاب گرفتن ضرر دارد. سوختگي ها و برنزه شدگي هاي پوست احتمال بوجود آمدن چين و چروک را در پوست زياد مي کند. حال ديگر مهم نيست چگونه اين سوختيها روي پوست بوجود آمده باشند .
تابش خورشيد (آفتاب) برروي پوست صورت و پيشاني باعت بروز لکه هايي در صورت می شود که اين امر در زنان باردار که خود به دليل تغييرات هورمونی مستعد به وجود آمدن لک هستند بيشتر نمود پيدا مي کنند. بنابراين به زنان باردار توصيه می شود که در صورت امکان کمتر در معرض آفتاب و نور مستقيم خورشيد قرار گيرند.
آيا زنان باردار مجاز به استفاده از کرمهاي ضدآفتاب هستند؟
هيچ دليل ثبت شده اي وجود ندارد که مواد شيميايي موجود در کرمهاي ضد آفتاب که از طريق پوست جذب مي شوند به هر ميزاني که باشد به مادر يا به جنين آسيبي رسانده باشد. اگر شما بخواهيد که بيش از حد محتاط باشيد مي توانيد از يک نوع کرم ضدآفتاب غيرشيميايي استفاده نماييد.
فر کردن دائمي و صاف کردن مو در زنان باردار
مانند رنگ کردن اين دو کار نيز با مواد شيميايي ارتباط دارد وبا پوست سر شما تماس پيدا مي کند در نتيجه در پوست شما جذب خواهند شد. بيشتر تحقيقات (البته تحقيقات محدود) نشان داده اند که فر کردن و صاف کردن ضرري براي شما نخواهد داشت اما بهتر است تا سه ماهه دوم يا سوم صبر کنيد.
اگر شما قبل از باردار شدن موهايتان را رنگ کرده ايد احتمالا مي خواهيد بدانيد که آيا اين کار درست بوده است يا نه ، آيا آسيبی به شما و جنين شما خواهد رساند يا نه؟ اما واقعيت اين است که هنوز تحقيقات پايان نيافته و جواب صددرصد و مشخصي براي اين سوال وجود ندارد. بسياري از پزشکان توصيه مي کنند خانمهاي باردار براي رنگ کردن موهايشان تا سه ماهه دوم يا سوم صبر نمايند. چون سه ماهه اول زمان شکل گيري جنين و پيشرفت سلولهاي اوليه جنين مي باشد و جنين بسيار حساس و آسيب پذير است. در ضمن ترجيحا مي توانيد به جاي رنگ کردن کل موها از "هاي لايت" کردن استفاده کنيد زيرا هاي لايت نياز زيادي به رنگ و مواد شيميايي ندارد و کمتر هم با پوست سر تماس دارد در نتيجه پوست کف سر رنگي نمي شود. اين روش مي تواند تا حدي مطمئن تر از رنگ کردن تمام موها باشد .
آيا زنان باردار مجاز به استفاده از کرمهاي ضدآفتاب هستند؟
هيچ دليل ثبت شده اي وجود ندارد که مواد شيميايي موجود در کرمهاي ضد آفتاب که از طريق پوست جذب مي شوند به هر ميزاني که باشد به مادر يا به جنين آسيبي رسانده باشد. اگر شما بخواهيد که بيش از حد محتاط باشيد مي توانيد از يک نوع کرم ضدآفتاب غيرشيميايي استفاده نماييد.
قرصهاي خوراكي از روشهاي متداول و مطمئن پيشگيري از حاملگي است كه بوسيله
پزشك يا كاركنان بهداشتي درماني تعليم ديده تجويز مي شود. قرصهاي خوراكي تركيبي حاوي دو هورمون ساختگي استروژن و پروژسترون است كه مشابه هورمونهاي طبيعي عمل كرده و سبب ايجاد سيكل منظم قاعدگي مي شوند.
قرصهايي كه از تركيب دو هورمون تشكيل شده اند، معروف به قرصهاي جلوگيري از بارداري هستند. در حاليكه قرصهاي هورموني ديگري نيز براي جلوگيري از بارداري وجود دارند كه مثلا فقط هورمون ساختگي پروژسترون (پروژستين) را دارند و براي پيشگيري از حاملگي در دوران شيردهي مصرف مي شوند.
روش جلوگيري از بارداري بصورت اضطراري به مجموعه اي از روشها و تكنيكهايي اطلاق مي شود كه در صورتي كه نزديكي بدون استفاده از يكي از راههاي مطمئن پيشگيري از بارداري انجام شود و يا عليرغم استفاده از يك روش مشخص، اتفاقي مانند پاره شدن كاندوم و يا نظير آن رخ دهد، مي توان از آن استفاده كرد. البته بايد در نظر داشت كه اين روش به هيچ وجه از انتقال بيماريهاي مقاربتي جلوگيري نمي كند.
تستهاي حاملگي خانگي، وجود يكي از هورمونهاي نشانگر حاملگي به نام "گونادوتروپين جفتي انسان" يا hCG را در ادرار نشان مي دهد. اين هورمون كه توسط سلولهاي جفت توليد مي شود، ابتدا هنگامي كه تخمكِ بارور شده، در رحم جاي مي گيرد (تقريبا شش روز پس از حامله شدن)، در جريان خون شما وارد مي شود. سپس ميزان هورمون hCG در طي هفته هاي بعدي در بدن به سرعت افزايش پيدا كرده و مقدار آن هر دو روز دو برابر مي شود. 14 روز پس از حاملگي (يعني تقريبا همان زماني كه شما انتظار داريد پريود بعدي شروع شود)، برخي از تستهاي حاملگي ممكن است بتوانند اين هورمون را در ادرار شما تشخيص داده و نتيجه مثبت براي حاملگي را اعلام كنند. اما بر خلاف ادعاهاي تهيه كنندگان آنها، اين تستها غالبا آنقدر دقيق نيستند كه بتوانند حاملگي را در اين مرحله تشخيص دهند. در واقع، اگر يك هفته ديگر هم (پس از زماني كه انتظار داشته ايد پريود بعدي آغاز شود) صبر كنيد، مي توانيد اميد داشته باشيد كه نتيجه دقيق تري از اين تستها به دست آوريد.
مصرف فوليك اسيد كه به آن فولات يا ويتامين B9 نيز گفته مي شود، يكي از موادي است كه سبب پيشگيري از بروز اختلالات در تكامل لوله عصبي در جنين مي شود؛ اتفاقي كه سالانه از هر 1000 بارداري ممكن است يكي را درگير كند. مطالعات نشان مي دهند كه مصرف فوليك اسيد طي بارداري موجب كاهش يا پيشگيري از بروز اختلالات عصبي در جنين مي شود كه ناشي از بسته شدن نامناسب لوله عصبي در اوايل بارداري است. برخي از اين اختلالات عبارتند از : اسپينا بيفيدا ( باز باقي ماندن قاعده مهره ها كه سبب نمايان شدن نخاع و اعصاب مي شود)؛ انانسفالي (عدم وجود مغز و نخاع به صورت مادرزادي)؛ و انسفالوسل (بيرون زدگي مغز داخل حفره اي در جدار جمجمه). در مادراني كه يك ماه پيش از باردار شدن مقدار دوز پيشنهاد شده (400 ميكروگرم روزانه) اسيد فوليك را مصرف كرده و آنرا تا پايان سه ماهه اول ادامه داده اند وقوع اين بيماريها در جنين كمتر گزارش شده است. همين يك دليل كافيست تا هر خانم باردار حتي پيش از بارداري مصرف اين ماده را آغاز كند. به علاوه برخي از مطالعات نيز افزايش احتمال وقوع سقط، شكاف لب يا كام، اختلالات اندامها و انواع خاصي از اختلالات قلبي را در نوزادان مادراني كه به نظر مي رسيده در طول بارداري به اندازه كافي فوليك اسيد مصرف نكرده اند، نشان داده است.
اغلب زنان زماني متوجه بارداري خود مي شوند كه 1 تا 2 ماه از شروع حاملگي گذشته است و معمولا زماني كه به پزشك خود مراجعه مي كنند 2 يا 3 ماهه باردار هستند. اولين 12 هفته بارداري از اهميت زيادي برخوردار است، زيرا در اين زمان اعضا و دستگاههاي اصلي بدن كودك ساخته مي شوند. پيش از آنكه متوجه بارداري خود شويد و يا به پزشكتان مراجعه كنيد، اتفاق هاي مهم بسياري ممكن است روي دهند. آمادگي براي بارداري به معني آمادگي جسماني و روحي براي بارداري است. در گذشته بيشتر بر بهداشت و سلامتي در طي دوران بارداري تاكيد مي شد اما امروزه اكثر متخصصين معتقدند كه بايد از مدتي قبل از بارداري به سلامت پدر و مادر آينده توجه داشت. آماده كردن اوضاع كلي زندگي و بخصوص بدنتان با سلامت عمومي مناسب مي تواند به شما كمك كند تا يك بارداري لذتبخش و يك كودك سالم داشته باشيد. در اينجا موارد مهمي كه بهتر است پيش از باردار شدن در نظر داشته باشيد ذكر شده است. مي توانيد از آن پرينت بگيريد تا در فرصتهاي مناسب با هم آنرا مرور كنيد.
|
|